Τελευταία Άρθρα

Τετάρτη, 3 Ιουλίου 2013

Ακόμα Πέντε λεπτά ! (Μια αληθινή ιστορία…)



Οι άνθρωποι περνούν ένα τεράστιο μέρος της ζωής τους μέσα σε τρία ρήματα 
'' έχω",'' θέλω'','' κάνω''. Ξεχνούν ότι το '' είμαι'' είναι η πηγή της ίδιας της ζωής.

Δεν έχει σημασία η ποσότητα του χρόνου που περνούμε με τους αγαπημένους μας. Αυτό που μετράει, είναι η συμμετοχή μας σ΄ αυτόν. Η δική μας ουσιαστική συμμετοχή, διασφαλίζει την ποιότητα στον χρόνο αυτόν.


Μια φορά και ένα καιρό, σε κάποιο πάρκο, μια γυναίκα κάθισε δίπλα σ΄ έναν άνδρα, στο παγκάκι σε μια παιδική χαρά. << Αυτός εκεί πέρα είναι ο γιος μου >>, είπε, δείχνοντας ένα μικρό αγόρι που φορούσε μια κόκκινη μπλούζα και έκανε τσουλήθρα.

<< Πολύ όμορφο αγόρι>>, είπε ο άνδρας. << Αυτός εκεί με τη μπλε μπλούζα στην κούνια, είναι ο δικός μου γιος >>. Και μετά κοιτάζοντας το ρολόι του , φώναξε το γιο του. Τι λες, μικρέ, πάμε να φύγουμε; >>

Το παιδάκι τον παρακάλεσε: << Σε παρακαλώ, μπαμπά, άλλα πέντε λεπτά. Μόνο πέντε λεπτά>>. Ο άνδρας έγνεψε καταφατικά και το αγοράκι συνέχυσε να χαίρετε το παιχνίδι του. Τα λεπτά πέρασαν και ο πατέρας σηκώθηκε και ξαναφώναξε στον γιο του: << Ώρα να πηγαίνουμε >>.

Ξανά το παιδάκι παρακάλεσε: << Πέντε λεπτά ακόμα, μπαμπά. Μόνο πέντε λεπτά >>. Ο άνδρας χαμογέλασε και είπε: << Εντάξει >>.

<< Μα σίγουρα είστε ένας υπομονετικός πατέρας>>, παρατήρησε η γυναίκα. 

Ο άνδρας χαμογέλασε και έπειτα είπε: << Τον μεγαλύτερο γιο μου τον σκότωσε ένας μεθυσμένος οδηγός πέρυσι, ενώ έκανε βόλτα με το ποδήλατο το του εδώ γύρω. Ποτέ δεν είχα περάσει πολύ χρόνο με τον μεγαλύτερο και τώρα θα έδινα τα πάντα για να ήμουν μόνο πέντε λεπτά μαζί του. Έχω πάρει όρκο να μην ξανά κάνω το ίδιο λάθος. Αυτός νομίζει ότι έχει μόνο πέντε λεπτά για να κάνει κούνια, ενώ εγώ έχω ακόμα πέντε λεπτά να τον βλέπω να παίζει >>.

Φίλοι/ες μου, η γλώσσα του παιδιού είναι το παιχνίδι. Μόνο τα παιδιά μας διψούν για τα << δώρα >>μας. Αλλά αυτά τα < δώρα >> δεν είναι τα πλαστικά, ηλεκτρονικά η τα ξύλινα παιχνίδια και οι κούνιες.

Το καλύτερο δώρο που ένας γονιός μπορεί να χαρίσει στα παιδία του, είναι η ποιότητα του χρόνου που του αφιερώνει. Είναι η αμέριστη προσοχή του για όση ώρα είναι μαζί. Είναι η απόλυτη συμμετοχή του στη ροη της επικοινωνίας μεταξύ τους. Όλα αυτά, δίνουν την αληθινή ποιότητα στον χρόνο με τα παιδία μας.



Η ποιότητα. Έστω, κι αν πρόκειται για ένα πεντάλεπτο.

Πηγή: www.google/Άνθρωποι κι αγάπη