Τελευταία Άρθρα

Τρίτη, 23 Δεκεμβρίου 2014

Στρες και αυτοσυνειδησία. Πως αντιμετωπίζουμε το άγχος; (Μέρος 1ο)



        Στο μυαλό του σύγχρονου ανθρώπου  η έννοια του στρες, ίσως να είναι η πιο συγκεχυμένη έννοια. 

        Μπορεί να είναι καλά ενημερωμένος πώς να διατρέφεται σωστά, πώς να αθλείται πώς να περιποιείται τον εαυτό του, αλλά γνωρίζει πολύ ελάχιστα για τον βασικό παράγοντα που κρύβεται πίσω από κάθε φθορά και βλάβη του οργανισμού του, που δεν είναι άλλο από το στρες.


      Το στρες κρύβεται κάτω από το 90% των δυσλειτουργιών του οργανισμού που στη συνέχεια εξελίσσονται σε ασθένειες και διαταραχές.



        Tο κακό είναι ότι το στρες δεν το αντιλαμβανόμαστε και πολύ περισσότερο έχουμε μάθει στο να δικαιολογούμε την ύπαρξη του και συνηθίσαμε να συμβιώνουμε μαζί του σαν μια αναπηρία, που δεν μπορεί να θεραπευτεί.


         Η πιο ηλίθια προτροπή που πολλοί μας λένε (αν και εκτιμώ ότι κι εμείς το συνηθίζουμε) είναι: «μην έχεις stress» κι εσύ ψάχνεις απεγνωσμένα να το βρεις για να το διώξεις, με ποιο τρόπο, αλήθεια; 


    Αν μπεις σε αυτή τη διαδικασία απλά επιδεινώνεις τη κατάσταση σου γιατί το να προσπαθείς να διώξεις το στρες είναι άλλος ένας στρεσογόνος παράγοντας και μάλιστα από τους πιο επικίνδυνους. 
 

       Αυτό που θα μπορούσαμε να πούμε είναι: «βρες ένα τρόπο να ελέγχεις και να διαχειρίζεσαι το stress». 


  Το στρεςγια να αρχίσουμε να χαλαρώνουμε- θα μας εγκαταλείψει μια και καλή όταν θα πάψουμε να αναπνέουμε, για τον απλούστατο λόγο,  γιατί μόνο τότε θα πάψουμε να αντιδρούμε στα εσωτερικά και εξωτερικά ερεθίσματα.
 

     Το στρες λοιπόν είναι συνυφασμένο με τη ζωή και ο μόνος τρόπος να τα “βρούμε'' μαζί του είναι να το ελέγξουμε και όχι να το διώξουμε, γιατί θα συνυπάρχουμε καθ' όλη τη διάρκεια της ζωή μας.
 
Συνήθως ταυτίζουμε το στρες με το αίσθημα που έχουμε όταν δεχόμαστε πιέσεις είτε από το εξωτερικό περιβάλλον π.χ., την οικογένεια, τις διαπροσωπικές σχέσεις, την εργασία είτε από το εσωτερικό περιβάλλον δηλ. τον εαυτό μας όπως προσδοκίες, απαιτήσεις, επιθυμίες, κλπ. 


Πολλοί συγχέουν το στρες με το άγχος, το φόβο, την ανασφάλεια και άλλα δυσάρεστα αισθήματα και συναισθήματα ενώ όλα αυτά και πολλά άλλα εμφανίζονται ως αποτέλεσμα του στρες. Τι είναι λοιπόν στρες;


Στρες είναι «η αντίδραση προσαρμογής του οργανισμού στις αλλαγές του εξωτερικού και εσωτερικού περιβάλλοντος δηλαδή στους στρεσογόνους παράγοντες». 


Είσαι σε ένα ρομαντικό ραντεβού και την ώρα που εκφράζεις στην/ον υποψήφια/ο αγαπημένη/ο σου τρυφερά συναισθήματα χτυπάει το τηλέφωνο της/του και αρχίζει να μιλά με κάποια φίλο της/του για ένα θέμα του.


Ακριβώς σ’ αυτό το χρονικό σημείο επέρχεται αλλαγή του εξωτερικού περιβάλλοντος. Η αλλαγή αυτή είναι μια απειλή για σένα. 
 

Αν αυτή η διακοπή καταστρέψει την στιγμή σου, θα χαλάσει όλη η ατμόσφαιρα που έχει δημιουργηθεί, θα επικρατήσει εκνευρισμός, θα αισθανθείς θυμό και αγανάκτηση και ίσως να βιώσεις αισθήματα ματαίωσης και πληγωμένου εγωισμού (μη μου πείτε ότι σε κάποιους/ες από εσάς δεν σας έχει συμβεί;).


Σε κάθε απειλή ο οργανισμός έχει δύο τρόπους αντίδρασης, την πάλη ή τη φυγή.


Η επιλογή γίνεται αυτόματα με βάση την εκτίμηση που πραγματοποιείται εσωτερικά για το αν μπορεί το σύστημα σου να ανταπεξέλθει στην πάλη ή όχι, οπότε στην αντίθετη περίπτωση επιλέγει τη φυγή. 
 
Αυτό σημαίνει είτε ότι το παλεύεις και επιμένεις στην έκθεση των συναισθημάτων σου επενδύοντας επιπλέον προσπάθεια για να πείσεις το/η συνομιλητή/τριά σου να κλείσει το τηλέφωνο για να συνεχίσετε τη συζήτηση, είτε  λόγω του στρες «σπάζεσαι» και επιλέγεις τη φυγή οπότε τα παρατάς βρίσκοντας διάφορες λογικοφανείς εξηγήσεις και δικαιολογίες για την απόφαση σου. Π.χ  ας μη συνεχίσω να ξοδεύω το χρόνο μου σε άτομο που δεν αξίζει, καλλίτερα να την «κάνω με ελαφρά πηδηματάκια» γιατί αν μείνω μπορεί και να την/τον βρίσω, μάλλον δεν ταιριάζει μ’ εμένα, κλπ.
 

Είναι η στιγμή που το στρες πυροδοτεί ένα σωρό αρνητικά συναισθήματα και σκέψεις. 

Εσύ όμως - μήπως το πιο καλλίτερο θα ήταν- να διατηρήσεις την αυτοκυριαρχία σου και να περιμένεις με ηρεμία να τελειώσει το τηλεφώνημα και να συνεχίσεις τη συζήτησή σας, αποφεύγοντας με αυτόν τον τρόπο να καταστρέψεις τη μέρα σου; 
 

Όλο αυτή η δέσμη δράσεων και αντιδράσεων που συμβαίνει στον οργανισμό σου, δεν το αντιλαμβάνεσαι. Αντιλαμβάνεσαι μόνο τα συναισθήματα. Δεν αντιλαμβάνεσαι όμως ούτε τις πολύ μεγάλες αλλαγές που γίνονται σε οργανικό και σωματικό επίπεδο και που δουλεύουν εσωτερικά. 


Κι αυτό γιατί σε κάθε περίπτωση στρες, δηλαδή απειλής, πρέπει ο οργανισμός σου να κάνει κάποιες μεταβολές για να μπορέσει να είναι ικανός για πάλη ή φυγή. Αυτός άλλωστε είναι και ο ορισμός του στρες
 

Εδώ θα πρέπει να διευκρινίσουμε ότι υπάρχει και μια τρίτη αντίδραση του οργανισμού στην απειλή (δεν αναφέρεται συχνά στη βιβλιογραφία), είναι το «πάγωμα». 

Δηλαδή δεν μπορώ να κάνω τίποτε, απλά μένω ακίνητος, αδύναμος για οποιαδήποτε αντίδραση, με έντονα συναισθήματα ευαλωτότητας και απραξίας. Τέτοια αντίδραση συναντάται στις έντονες κρίσεις πανικού. 
 
                                                                  Συνεχίζεται......


Πηγή:www.google/ Στρες και αυτοσυνειδησία.