Τελευταία Άρθρα

Δευτέρα, 6 Απριλίου 2015

Πως η Αγάπη μεταδίδεται από το παιδί στους γονείς;


        
          Η πιο συνηθισμένη εικόνα, είναι να βλέπουμε γονείς (μητέρα- πατέρας)  να  φροντίζουν τα παιδιά τους,  να τα  κανακεύουν και να τους  κάνουν  τα χατίρια, δείχνοντάς τους με αυτόν τον τρόπο την αγάπη τους και το ενδιαφέρον τους.
    Πόσες φορές όμως είδαμε το αντίστροφο;

    Τα παιδιά να γίνονται γονείς και να κανακεύουν κάποιον γονέα; 

    Η παρακάτω ιστορία που μου έστειλε μία φίλη είναι ενδεικτική της αντιστροφής των ρόλων, αλλά και πολύ συγκινητική (τουλάχιστον για μένα). 

    Ας δούμε τι μας λέει: 

     Σε ένα ιατρείο εισέρχονται μια μητέρα με μια κόρη. Το δίδυμο αυτό όμως δεν είναι όπως το φανταζόμαστε. Η μαμά έχει γίνει το μωρό και η κόρη έχει πάρει το ρόλο της μάνας. Πως συνέβη αυτό;  
         Η μητέρα πάσχει από Alzheimer και Parkinson.    Το μυαλό της δε λειτουργεί σωστά κι έτσι νομίζει ότι είναι ακόμη μωρό. Ανάγκη της αποτελεί να μην εγκαταλείπει ποτέ την κούκλα της και να την παίρνει όπου και αν πηγαίνει, ακριβώς όπως κάνουν τα μικρά κοριτσάκια. 
       Από την άλλη η κόρη καλείται να την προσέχει και να την φροντίζει σα να είναι εκείνη η μάνα.
     Μπαίνοντας, λοιπόν, στο ιατρείο όλα τα βλέμματα στράφηκαν πάνω τους. Δεν είναι και ότι πιο νορμάλ να κρατάει μια ηλικιωμένη μια κουκλίτσα στα χέρια. Και ενώ όλοι πίστευαν ότι η κόρη θα νιώθει ντροπιασμένη, εκείνη κοίταζε με υπερηφάνεια τη μητέρα της να φροντίζει και να παίζει με την κούκλα της. Η εικόνα μαγική. 
      Η ηλικιωμένη γυναίκα είχε ένα λαμπερό χαμόγελο στα χείλη και έδειχνε να απολαμβάνει τη στιγμή. Χάιδευε την κούκλα, τη φιλούσε και η κόρη της την κοιτούσε χαμογελώντας.
       Η κόρη της ηλικιωμένης γυναίκας αντιδρούσε σαν να ήταν απολύτως φυσιολογικό αυτό που συνέβαινε. Κανένας ενδοιασμός, καμιά ντροπή.
      Όταν φεύγοντας από το ιατρείο ένας κύριος της είπε ότι τη θαυμάζει που είναι τόσο στοργική με τη μητέρα της εκείνη απάντησε: «Αγαπώ τη μητέρα μου, αλλά τώρα καλούμαι να είμαι εγώ η μητέρα της»
       Ακούγοντας τα λόγια της κόρης της, η ηλικιωμένη γυναίκα την κοίταξε και της χαμογέλασε, σα να κατάλαβε, σα να ένιωσε την απόλυτη αγάπη... την αγάπη που συνήθως την συναντάμε από μια μητέρα στο παιδί....
      Είναι πολύ όμορφο να βλέπεις παιδιά να αγαπάνε με όλη τη δύναμη της ψυχής τους τους γονείς τους, αλλά για να γίνει αυτό, απαραίτητη συνθήκη είναι πρώτα να έχουν βιώσει τα παιδιά απ' τους γονείς τους, την Αγάπη άνευ όρων

      Κι όπως έχουμε πει και άλλες φορές (προηγούμενα άρθρα), τα παιδιά χρειάζονται, Αγάπη άνευ όρων και πειθαρχία, όχι τιμωρία. Μόνο έτσι θα μπορέσουν να διαμορφώσουν ένα γοητευτικό συναισθηματικό υπόβαθρο, που θα τα ακολουθεί για όλη τους τη ζωή. 


      Κι αυτό το ''δώρο'' των γονέων (που πάντα επιστρέφεται σ' αυτούς, όπως στην παραπάνω ιστορία) θα μπορούν να το μεταδώσουν και στα δικά τους παιδιά, στα εγγόνια τους,σε όλους τους ανθρώπους. Αυτό το δώρο είναι τόσο ανεκτίμητο, όσο είναι το οξυγόνο και το νερό, για τον Άνθρωπο.
     Είναι το δώρο του Θεού που μπορεί να το χαρίσει μόνο ένας ελεύθερος Άνθρωπος, αυτός που αγαπά και αποδέχεται τον εαυτό του, αυτός που χαίρεται να είναι αυτό που είναι, αυτός που παλεύει να γίνει καλλίτερος, αυτός που πιστεύει ότι η Ανάσταση για κάθε άνθρωπο, έρχεται μόνο με την ταπεινότητα και τη βίωση της απόλυτης Αγάπης. 
      Τέλος αυτός που γνωρίζει ότι δεν γνωρίζει και αγωνίζεται μέχρι το τέλος της ζωής του, να μάθει....
     Κλείνοντας αυτές τις σκέψεις, σας παραθέσω τα λόγια του Σόλωνα του Αθηναίου (ενός από τους 7 σοφούς της Αρχαίας Ελλάδος) όπου ευρισκόμενος στην Αγορά και απευθυνόμενος στους νέους, τους είπε: “ Μην ξεχνάτε ποτέ, να κολακεύετε τους γέρους γονείς σας!!!”


Καλή Ανάσταση...., με υγεία, αισιοδοξία και Αγάπη!!! 
 
Πηγή: www. Google / Γονείς και παιδιά.