Τελευταία Άρθρα

Τρίτη, 3 Δεκεμβρίου 2013

Σχιζοειδής Διαταραχή της Προσωπικότητας


Πριν μιλήσουμε για την συγκεκριμένη διαταραχή, κρίνεται σκόπιμο να πούμε, ότι πολλοί άνθρωποι, αποφεύγουν να αποκαλύψουν κρυφές τους σκέψεις ή συναισθήματα, με αποτέλεσμα να βιώνουν εμπειρίες, που είτε τους αποσυντονίζουν είτε τους απομονώνουν από τους άλλους αλλά και από τον πραγματικό τους εαυτό. 

Η διαχείριση και η έκφραση των συναισθημάτων, είναι θεμελιώδης προϋπόθεση για ανάπτυξη και εξέλιξη του ατόμου. Πόσοι όμως μπορούμε να είμαστε διάφανοι και αυθεντικοί, ιδιαίτερα με τον εαυτό μας; 

Για να γίνει αυτό είναι απαραίτητο, να υπερβούμε κάποια εμπόδια, που μας δυσκολεύουν το δρόμο της αυτογνωσίας και της διαφοροποίησης. 

Πόσο θάρρος και υπομονή απαιτείται εκ μέρους μας, για την αποκάλυψη των "τυφλών σημείων''μας, (Irvin Yalom) και πόσο είμαστε διατεθειμένοι να συμμετέχουμε σε μια τέτοια, επώδυνη αλλά και συγχρόνως δημιουργική, διαδικασία; 

Είναι ένα ερώτημα, μάλλον ρητορικό, άρα δεν επιδέχεται απάντηση. 

Το μόνο που μπορούμε να πούμε εδώ, είναι ότι η επίλυση των προβλημάτων μας  και η διεύρυνση της αυτογνωσίας μας, είναι και αυτό, θέμα επιλογής.

Αυτή την μικρή εισαγωγή ήθελα να κάνω και να περάσουμε  στο θέμα που θ' αναπτύξουμε.  
  
Ποια τα χαρακτηριστικά της διαταραχής;

Το βασικό χαρακτηριστικό της Σχιζοειδούς Διαταραχής της Προσωπικότητας είναι η αποστασιοποίηση του ατόμου από τις κοινωνικές σχέσεις και το πολύ περιορισμένο εύρος στην έκφραση συναισθημάτων.

Άτομα με αυτή τη διαταραχή δείχνουν μικρή ή καθόλου επιθυμία για στενές σχέσεις ή για κοινωνικές συναναστροφές, είναι μοναχικά, δεν έχουν φίλους και φαίνονται ψυχρά και απόμακρα.

Ποια είναι τα διαγνωστικά κριτήρια;

Ένας εκτεταμένος τύπος αποστασιοποίησης του ατόμου από κοινωνικές σχέσεις και ένα περιορισμένο εύρος στο να εκφράζει συναισθήματα σε πλαίσιο διαπροσωπικό, που αρχίζουν νωρίς στην ενήλικη ζωή και είναι παρόντα σε μία ποικιλία καταστάσεων, όπως φαίνεται από τέσσερα (ή περισσότερα από τα παρακάτω):

(1) το άτομο ούτε επιθυμεί ούτε ευχαριστιέται τις στενές σχέσεις συμπεριλαμβανόμενου του να είναι μέρος της οικογένειας

(2) σχεδόν πάντα επιλέγει μοναχικές δραστηριότητες

(3) ενδιαφέρεται λίγο, αν όχι καθόλου, να έχει σεξουαλικές εμπειρίες με κάποιο άλλο άτομο

(4) ευχαριστιέται με λίγες, αν όχι με καμιά, δραστηριότητες

(5) στερείται στενών ή έμπιστων φίλων εκτός από συγγενείς πρώτου βαθμού

(6) εμφανίζεται αδιάφορο στον έπαινο ή την κριτική των άλλων

(7) δείχνει συναισθηματική ψυχρότητα, είναι απόμακρο ή έχει άμβλυνση του συναισθήματος

Πως μπορεί να αντιμετωπιστεί η διαταραχή;


Τα περισσότερα άτομα με τη διαταραχή αυτή δεν αναζητούν θεραπεία, εκτός αν προσέλθουν για κατάθλιψη, κατάχρηση ουσιών κι άλλα προβλήματα, ψυχολογικής φύσεως. 

Και τότε πάλι τα πιο πολλά από αυτά δεν έχουν την κινητοποίηση ή την ψυχολογική δυνατότητα για ατομική (αποκαλυπτική) ψυχοθεραπεία και ίσως απειλούνται και από την πίεση για οικειότητα (εγγύτητα), που υπάρχει στην ομαδική ψυχοθεραπεία. 

Σε κινητοποιημένα άτομα, μπορεί να δοκιμασθεί και μια υποστηρικτική — προσέγγιση με ενθάρρυνση του ατόμου να προσπαθήσει κλιμακωτά συνεχώς και πιο δύσκολες κοινωνικές δραστηριότητες.

Πηγή:www.google/Ψυχώσεις.