ΕΡΩΤΑΣ ΚΑΙ ΣΕΞ: ΤΟ ΠΑΡΑΔΟΞΟ ΤΩΝ ΕΝΑΛΛΑΓΩΝ ΔΙΑΘΕΣΕΩΣ ΚΑΙ ΣΤΑΣΕΩΝ

Γράφει: Ο Γεράσιμος Σαλτός 

Όταν ξεκινά μια αγαπητική σχέση, ο "έρωτας" πρωτοστατεί σε όλες τις εκδηλώσεις του ζευγαριού και δη στις σεξουαλικές του περιπτύξεις.

Με τη πάροδο του χρόνου, επέρχεται -σταδιακά- η μετάλλαξή του... σε μονότονο /θλιβερό "σεξ", που παρόλο δεν αρέσει σε κανέναν, προσαρμόζονται και οι δύο.

ΤΟ ΠΡΟΣΚΑΙΡΟΝ ΚΑΙ ΑΝΑΛΗΘΕΣ ...ΤΟΥ «ΠΑΝΤΑ»!

 Γράφει: Ο Γεράσιμος Σαλτός  (Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής)

Οι άνθρωποι έρχονται...φεύγουν...και δεν τους ξαναβλέπεις...κάποιοι ξανάρχονται, μένουν για λίγο ή περισσότερο...και ξαναφεύγουν. 
 

Είναι όμως κι αυτοί που μένουν για πάντα. (Μπορεί να συμβεί αυτό;)

Μεγάλη κουβέντα το:  «για πάντα». 
 

Συνήθως, στο ανθρώπινο γένος (είδος) αυτή τη λέξη την ακούς συχνά και ποτέ(;) δεν ισχύει βέβαια. 

Ψάχνοντας ....για ''έμπνευση''!

Μες τις συναναστροφές ψάχνεις -απεγνωσμένα- να βρεις το πρόσωπο

 που θα αγγίξει τη ψυχή σου...που θα ακούσει τους χτύπους της καρδιάς

 σου και θα συντονιστεί μαζί σου.

ΦΟΒΟΥ...ΤΑ "ΤΙΠΟΤΑ", ΓΙΑΤΙ "ΔΩΡΑ" ΦΕΡΟΥΣΙΝ!

       

                                                                                                                                                                                                               Γράφει ο Γεράσιμος Σαλτός

Η Αγγλίδα συγγραφέας Jane Austen (1775-1817) μας λέγει ότι: "Η ζωή μοιάζει να είναι μια γρήγορη εναλλαγή από πολυάσχολα τίποτα".

Κάποιες φορές όμως αυτά τα "τίποτα" καθορίζουν την ευημερία σου, την Ιστορία σου, την πρόοδο ή δυστυχία των παιδιών σου, την ίδια σου τη ζωή..

Ένα "τίποτα" -θα μπορούσε να πει κάποιος- είναι και η διαδικασία εκλογής των αντιπροσώπων σου σε περιφερειακό (τοπικό), ευρωπαικό ή εθνικό επίπεδο.

ΠΟΙΟΣ ΕΛΚΥΕΙ...ΠΟΙΟΝ;

Μια απ’ τις βασικές ανάγκες του ανθρώπου είναι να αγαπήσει και να αγαπηθεί.

Το παράξενο είναι ότι δεν επιλέγεις αυτόν που ερωτεύεσαι ή αγαπάς.

Επιλέγεις αυτόν που σου καλύπτει ασυνείδητες ανάγκες σου.

Επιλογές

Για ν'απολαύσουμε τη θέα από την κορυφή του βουνού, πρέπει να ανέβουμε τα μονοπάτια του.

Για να χαρούμε την ανθρώπινη επαφή, πρέπει να πάρουμε το ρίσκο της αυτοαποκάλυψης στον άλλον. 

ΣΤΙΓΜΕΣ...

Οι «στιγμές» που έφυγαν άχαρα, ανούσια κι ανεπιστρεπτί...είναι κομμάτια τής ζωής, που δεν σου ανήκουν πια.

Αυτό που σου ανήκει... είναι οι «στιγμές» που δεν έζησες ακόμη.