Πως μπορούμε να μοιάσουμε με το μολύβι;

            

                 Υπάρχουν στη ζωή μας πράγματα απ' τα πρώτα χρόνια μας, που ενώ τα 

          χρησιμοποιούμε μηχανικά για να μας καλύψουν διάφορες ανάγκες μας, δεν   

          έχουμε μάθει να στοχαζόμαστε πάνω στο τι μπορούν- κάποια από αυτά- να μας 

          διδάξουν, σε  νοητικό και συμβολικό επίπεδο.

      Η μικρή ιστορία που ακολουθεί, ίσως να δώσει μια άλλη διάσταση, σ' αυτό που από μικρά παιδιά μέχρι και το τέλος της ζωής μας το χρησιμοποιούμε για να επικοινωνήσουμε, είτε με τον εαυτό μας είτε με τους άλλους.

      Κι αυτό που μας συντροφεύει από την πρώτη στιγμή που μαθαίνουμε να επικοινωνούμε σε γραπτή μορφή, είναι το μολύβι.

      Ας δούμε όμως τι μπορεί να μας διδάξει ένα απλό μολύβι....

Ποιοι είναι οι νόμοι των ηλιθίων;

Όπως όλο το σύμπαν υπόκειται σε νομοτέλεια (π.χ η κίνηση του ηλιακού συστήματος, οι πλανήτες, κ.λ.π διέπονται από φυσικούς νόμους), έτσι και η ηλιθιότητα βασίζεται σε νόμους που συνήθως όμως δεν τους λαμβάνουμε υπόψιν μας οι άνθρωποι.

Ο διάσημος Ιταλός καθηγητής του Μπέρκλεϊ, Κάρλο Τσιπόλα (1922-2000) είχε δημοσιεύσει ένα δοκίμιο το 1976, με τον τίτλο: "Οι βασικοί νόμοι της ανθρώπινης ηλιθιότητας", όπου μας έδωσε μια νέα οπτική και ενδιαφέροντα σημεία, που θεωρώ καλό θα είναι να τα επισημάνουμε. 

Σαφώς με κάποια σημεία μπορούμε να συμφωνήσουμε και με άλλα να διαφωνήσουμε.  Θεμιτό και αναμενόμενο.

Πως ανακυκλώνονται τα οργανωμένα εγκλήματα!!!

 

Διαβάζοντας το θαυμάσιο βιβλίο «Ευλογημένο καταφύγιο» του Φώτη Κόντογλου, μου άρεσε μεταξύ των άλλων ένα κείμενο που περιέχεται στο βιβλίο και σκέφτηκα να το μοιραστώ μαζί σας, για κάποιους/ες που δεν έχει τύχει να το διαβάσατε. 

 

Μας παρουσιάζει με γλαφυρό τρόπο, μέσα από μια ιστορία μια πραγματικότητα που εκτιμώ την έχουν βιώσει πολλοί λαοί - μη εξαιρουμένου βεβαίως και του Ελληνικού.

Δεν θα πω περισσότερα,πάραυτα σας το παραθέτω. 

Αν ανακαλύψουμε τους ''θησαυρούς'' μέσα μας, μπορούμε να τους δώσουμε!!!

Αναρωτιόμαστε πολλές φορές πως μερικοί άνθρωποι απ' το πουθενά δημιουργούν πολύχρωμες και όμορφες εικόνες ζωής και πως κάποιοι άλλοι, επιμένουν στο μουντό χρώμα και στη φτωχή φαντασία. 

 

Είναι πολύ απλό. Ο καθένας μας δίνει αυτό που έχει κι όπως έχουμε πει κατ' επανάληψη, όλα ξεκινούν από τον εαυτό μας και στο τέλος σ' εμάς καταλήγουν. 

 

Αν δώσουμε στους άλλους όμορφα συναισθήματα τέτοια θα πάρουμε κι απ' αυτούς, ενώ αν τους προσφέρουμε μιζέρια, θυμό και απαισιοδοξία, τα ίδια θα επιστρέψουν και σ' εμάς. 

Πως γίνονται τα θαύματα απ' τα '' δώρα'' των ανθρώπων;

         

       Χθες το βράδυ γυρίζοντας στο σπίτι μου, με το ''καλησπέρα'' που είπα, με περίμενε στην πόρτα η μικρή μου κόρη με ένα χαρτί στο χέρι της. 

       Μου το πρότεινε και σχεδόν ικετευτικά μου ζήτησε να το δημοσιεύσω στο Blog, συμπληρώνοντας τη φράση: “Μπορεί να το διαβάσουν και κάποια παιδιά και να χαρούν!!!”.

 

       Το διάβασα αμέσως (δεν θα μπορούσα να κάνω κι αλλιώς, γιατί στεκόταν ακριβώς μπροστά μου και μιλώντας με τη γλώσσα του σώματος,με εμπόδιζε να κινηθώ στο εσωτερικό του σπιτιού, πριν το διαβάσω). 

Δεν απολαμβάνουμε τη ζωή...όταν τη ζούμε γρήγορα!!!

 

Κάθε ημέρα όλο και κάποιος/ια φίλος/η, μου στέλνει και κάποιο κείμενο ή σκέψεις του, που ευτυχώς για μένα, πάντα με βάζει στη διαδικασία, να διερευνήσω και άλλες πτυχές του εαυτού μου ή να αναστοχαστώ σε ήδη ''παγιωμένες'' ιδέες, αρχές και αξίες.

 

Δυστυχώς η ψευδαίσθηση σε πολλούς από εμάς, ότι αυτά που πρεσβεύουμε είναι τα σωστά, μας αφήνει συνήθως πίσω, δεν μας εξελίσσει ούτε μας διαφοροποιεί. 

Μόνο όταν είμαστε ''ανοικτοί'' στις εμπειρίες, βιώνουμε την ανάπτυξη και την αυτοπραγμάτωση. 

Η αγάπη....πάντα προσφέρει δώρα!!!

       

      Οι ιστορίες που κατά καιρούς ακούμε ή πέφτουν στα χέρια μας πολλές φορές, συνήθως είτε τις ξεχνάμε είτε δεν μπαίνουμε στον κόπο να τις αναπαράγουμε. 

 

      Η πεποίθησή μου είναι ότι η γνώση θα πρέπει να διαχέεται και ότι δεν βοηθάει κανέναν αν την κρατάμε μόνο για τον εαυτό μας. Γιατί στην ουσία δεν βοηθάει ούτε κι εμάς, καθότι δεν υπάρχει συνέχεια. 

     Θα ήταν καλό να θυμόμαστε ότι η ανάπτυξη και η εξέλιξη του ανθρώπου συντελείται κατά βάση μέσω της αλληλεπίδρασης και της συνύπαρξης με άλλες ψυχές.